• Jesteś tutaj:  
  • Start

Szczegóły
Recenzje

Układ nerwowy zostaje poddany poważnej próbie. Ostatecznie ważny jest jednak bilans emocji, który w przedstawieniach Jacka Głomba zazwyczaj przechyla się w stronę uczuć ciepłych i pozytywnych. A widz po wyjściu z teatralnej sali zastanawia się  – dlaczego ma tak pogodny nastrój, skoro Paweł nie żyje, Druzylla została sama, a Rufus dalej będzie prześladował chrześcijan? O „Szawle” Roberta Urbańskiego w reżyserii Jacka Głomba wystawionym na legnickiej Scenie na Piekarach pisze Katarzyna Knychalska.



Szczegóły
Recenzje

"Marat-Sade. Męczeństwo i śmierć Jean Paul Marata przedstawione przez zespół aktorski przytułku w Charenton pod kierownictwem pana de Sade" Petera Weissa to widowisko rozbuchane inscenizacyjnie i bardzo efektowne plastycznie oraz muzycznie.  Sztuka wyreżyserowana przez Lecha Raczaka grana będzie w sobotę i niedzielę 12 i 13 grudnia na dużej scenie legnickiego Teatru Modrzejewskiej.

Szczegóły
Recenzje

Dwóch reżyserów, dwa języki, ale i dwa teatralne światy na scenie. Legnicki „Cyrano de Bergerac” jest próbą zanurzenia klasycznego dramatu we współczesnych konwencjach teatralnych, tak, by przemówił do dzisiejszego widza i nie stracił przy tym romantycznego uroku. Recenzja Katarzyny Knychalskiej.

Szczegóły
Recenzje

W piątek 4 września wyreżyserowany przez Jacka Głomba dramat Roberta Urbańskiego pokazany zostanie publiczności 3. Festiwalu Teatrów Europy Środkowej w Koszycach na Słowacji. Możliwość taką stworzyła specjalna dotacja (30 tys. zł) ministra kultury, który udzielił jej w ramach programu promocji kultury polskiej za granicą.

Szczegóły
Recenzje

Legnicki „Cyrano de Bergerac” to efekt reżyserskiej współpracy tancerza i choreografa Leszka Bzdyla  i dramaturga Krzysztofa Kopki. Jeśli ktoś szuka w teatrze okazji do uśmiechu i relaksu, a bardziej niż fabuła interesuje go popis aktorskich i inscenizacyjnych umiejętności, to najświeższa z repertuarowych propozycji legnickiego teatru będzie właśnie dla niego. Wieczorne spektakle na dużej scenie od piątku do niedzieli o godz. 19.00.

Szczegóły
Recenzje

Odzwyczailiśmy się ostatnio w polskim teatrze od aktorów mówiących wierszem i ubranych w kostiumy z epoki. Inscenizacja komedii Edmonda Rostanda o długonosym XVII-wiecznym poecie Cyrano de Bergerac w Teatrze im. Modrzejewskiej w Legnicy sprawia, że trochę zaczyna się za tym anturażem tęsknić. "Cyrano de Bergerac", druga premiera tego sezonu w Legnicy, nie będzie wydarzeniem przełomowym, nikt nie przeżyje na nim raczej katharsis, ale może przez chwilę zastanowi się nad tym, czym jest prawdziwe uczucie – ocenia Magdalena Talik.

Szczegóły
Recenzje

Czy Cyrano jest mężczyzną, który potrafi kochać tylko wymyślony ideał, a nie prawdziwą kobietę? XIX-wieczną komedię Edmonda Rostanda „Cyrano de Bergerac” z klasyki dramatu, wielokrotnie ekranizowaną, będą mogli obejrzeć legniccy widzowie. Już w niedzielę o godz. 19 w legnickim teatrze odbędzie się premiera tej sztuki. Na podstawie materiałów teatru pisze Anna Majewska.

Szczegóły
Recenzje

Legnicki teatr, który na łódzkim festiwalu debiutował „Szawłem” Roberta Urbańskiego w reżyserii Jacka Głomba, od kilku lat jest stałym uczestnikiem imprezy. W tegorocznej edycji przedstawi kolejną sztukę tego duetu artystycznego. „Łemko” pokazany zostanie w czwartek 13 listopada. Ta teatralna opowieść oparta została na autentycznych relacjach wysiedleńców z Łemkowszyzny, którzy trafili na Dolny Śląsk. Nie jest to jednak spektakl dokumentalny lecz kreacja artystyczna, przedstawienie pełne magii, muzyki i tańca.

Szczegóły
Recenzje

O swoich aktorach Głomb mówi: drużyna. Naprawdę nią są. Utożsamiają linię artystycznych poszukiwań teatru, lubią i umieją pracować, są ofiarni, dynamiczni, świadomi własnego talentu oraz środków, którymi dysponują. W „Łemku” dają popis aktorstwa dyskretnego i wyrazistego, nasyconego świadomie budowanymi emocjami, konsekwentnego w formalnym kształcie scenicznej obecności – ocenia i opisuje Ireneusz Guszpit.

Szczegóły
Recenzje

Który z dyrektorów teatru w wielkich miastach zaryzykowałby dziś taki spektakl i utrzymał go w repertuarze? – pyta Kalina Zalewska pisząc o „Dziadach” Lecha Raczaka wystawionych w byłym sklepie na betonowym osiedlu, ale jednak w legnickim Teatrze Modrzejewskiej. Pisze głównie o stylu i „głombowej” metodzie ogrywania industrialnych przestrzeni.