Autorsko zrealizowany spektakl legnickiego duetu aktorów, dramatopisarzy i reżyserów Pawła Wolaka i Katarzyny Dworak-Wolak (PiK), finalistów 11. edycji Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej i laureatów Alternatywnej Nagrody Dramaturgicznej (2018) za tekst sztuki, zakwalifikowano do objazdu w programie Teatr Polska. Gęste od emocji przedstawienie to opowieść o cenie buntu przeciw społecznie uświęconym regułom.

 
Komisja Artystyczna programu Teatr Polska, po obejrzeniu rejestracji stu piętnastu przedstawień zgłoszonych do udziału w programie, postanowiła zarekomendować do drugiego etapu kwalifikacji i jesiennego objazdu osiemnaście spektakli. Jest wśród nich "Wierna wataha" (premiera 2018), która jest szóstym autorskim spektaklem w dorobku duetu PiK i czwartym zrealizowanym na macierzystej scenie legnickiego Teatru Modrzejewskiej.

W poetyckim klimacie mrocznej baśni, w stylizacji nawiązującej do antycznej tragedii, w efektownej oprawie graficznej i dźwiękowej, legniccy twórcy zrealizowali pełen emocji spektakl opowiadający o wysokiej cenie buntu przeciw społecznie uświęconym regułom, których źródłem jest wiara zredukowana do obrządku i tradycji. W efekcie jesteśmy świadkami przemocy wymuszającej zachowanie status quo ludzkiego stada.
 
Akcja toczy się w małym miasteczku, w którym dwie rodziny od pokoleń oddają swoich synów na służbę Kościołowi żyjąc w przekonaniu, że właśnie ten rytuał chroni lokalną społeczność od wojen, zarazy i innych nieszczęść. Pojawia się problem, gdy kolejno rodzą się wyłącznie córki, a dziewczynka wyznaczona na świętą odkrywa w sobie rodzącą się kobiecość i nie ma ochoty, by składano ją w ofierze.
 
Nierozładowane napięcie i podskórny lęk przeżerają dusze i ciała mieszkańców miasteczka. Odsłania się ciemna strona ich natury. Świat kręci i wiruje. Nieszczęście wisi w powietrzu. Tata zdradza żonę ulegając swojej bezpłodnej szwagierce. Matka przemienia się w drapieżną wilczycę i wykorzystuje szwagrów do zemsty na niewiernym mężu. Z ofiary staje się katem. Instynkty przejmują kontrolę nad ludźmi, którzy niczym zwierzęta wpadają w orgiastyczny szał.
 
Jolanta Kowalska, Dialog: Fatum, jakie ciąży nad losem bohaterów, jest uderzająco zmysłowe: miewa kolor krwi, wilgotną miąższość ziemi lub odór gnojówki. Każdy szczegół może stać się znakiem, posłańcem złej nowiny, zwiastunem tego, co nieuchronne. W tak skondensowanej wizji rzeczywistości szczególnie wyraziście rysują się linie konfliktów pomiędzy jednostką i gromadą.
 
Piotr Kanikowski, 24legnica.pl: Oprawa dźwiękowa współgra z mocno zrytmizowanym tekstem sztuki, "stukotliwym" od krótkich fraz i powtórzeń. Transowy polifoniczny śpiew - jak z cerkiewnych nabożeństw albo indiańskich ceremonii - przechodzi płynnie w zwierzęce skowyty, pohukiwania, dyszenie, postukiwania. Szamaństwo. Akustyczno-wizualna psychodelia. A im bliżej finału, tym mroczniej, aż po oniryczne sceny, w których ludzie przemieniają się w zwierzęta, zwierzęta w ludzi, a woda miesza się z krwią.
 
Muzykę do legnickiego spektaklu stworzył Jacek Hałas we współpracy z Albertem Pyśkiem, scenografia jest dziełem Piotra Tetlaka, kostiumy - Natalii Rejszel, choreografia - Jakuba Lewandowskiego. Ilustratorka Justyna Sokołowska przygotowała efektowne wizualizacje. Sztukę prezentowano nie tylko na macierzystej scenie w Legnicy, ale także na Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” w Zabrzu, na XII Bytomskiej Jesieni Literackiej, a w ubiegłym roku otwierała festiwal R@Port w Gdyni.
 
W dorocznej ankiecie miesięcznika Teatr „Najlepszy, najlepsza, najlepsi w sezonie 2018/2019”w kategorii „najlepsza rola kobieca” duet Anna Jazgarska i Zbigniew Majchrowski wskazał na Katarzynę Dworak-Wolak za rolę, którą zagrała w tym spektaklu. Inscenizowane czytania dramatu miały miejsce podczas festiwalu R@Port w Gdyni oraz w Teatrze Dramatycznym w Warszawie w ramach Laboratorium Dramatu. Tekst sztuki opublikował miesięcznik Dialog (1/2018), zawiera go także Antologia Agencji Dramatu i Teatru (ADiT) "Polska jest mitem. Nowe dramaty".

Dla legnickich artystów będzie to ósmy objazd w dorocznym programie Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego.

Grzegorz Żurawiński