Gazeta Wyborcza-Wrocław: legnicki „Plac Wolności” Lecha Raczaka w TVP Kultura

  • Drukuj
W najbliższych miesiącach w TVP Kultura zobaczymy trzy spektakle z Dolnego Śląska. Wśród nich telewizyjną wersję legnickiego „Placu Wolności” zrealizowaną w maju tego roku dla kamer Polskiego Wydawnictwa Audiowizualnego podczas spektakli w efektownej hali poprzemysłowej przy ul Jagiellońskiej w Legnicy.

Jesienią we wtorkowym paśmie teatralnym TVP Kultura zobaczymy premiery telewizyjnych wersji spektakli Opery Wrocławskiej, teatru Pieśń Kozła z Wrocławia i legnickiego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej.

Wszystkie produkcje to wynik współpracy TVP Kultura, Polskiego Wydawnictwa Audiowizualnego i samych teatrów. "Króla Rogera" Karola Szymanowskiego w reżyserii Mariusza Trelińskiego zobaczymy w październiku, "Plac wolności" w reżyserii Lecha Raczaka i "Kroniki - obyczaj lamentacyjny" wyreżyserowane przez Grzegorza Brala - w późniejszych jesiennych miesiącach.

Wszystkie trzy spektakle zostaną wyemitowane w ramach bloku "Premiery teatralne TVP Kultura", gdzie prezentowane są najważniejsze i najciekawsze polskie produkcje teatralne.

(Katarzyna Kamińska, „Teatry w telewizji”, Gazeta Wyborcza-Wrocław, 25.08.2007)



„Plac Wolności” to pełny ognia, granej na żywo muzyki i cyrkowych popisów, niezwykle widowiskowy i bardzo plastycznie wyrafinowany spektakl wyreżyserowany przez Lecha Raczaka. To sztuka o dramatycznej historii XX stulecia opowiedzianej przez pryzmat polskich doświadczeń.
 
Losy członków jednej rodziny z prowincjonalnego miasteczka odbijają w sobie otchłanie i absurdy minionego stulecia: bratobójczą dla Polaków I wojnę, płonne nadzieje rosyjskiej rewolucji, świat w kleszczach Hitlera i Stalina, obozy koncentracyjne i łagry, groteskowo-smutną rzeczywistość PRL-u, a na koniec dwulicową szopkę nowych czasów, kiedy służalczość wobec Stalina przekształciła się w okraszoną fetyszami czołobitność wobec Jana Pawła II.

- To historia pewnego miasteczka, prawdopodobnie z Wielkopolski, pokazana na przestrzeni ostatnich stu lat. Jest to także opowieść o losach rodziny, w której przenikają się postawy buntownicze i konformistyczne. Po latach okazuje się, że wierność konformistycznym zasadom bywa heroiczną, a heroiczne porywy prowadzą do funkcji więziennych strażników. W tym przedstawieniu czas przebiega skokami, patos miesza się z groteską, śmiech z litością... To jest próba opisania szaleństw, piękna i zbrodni wieku XX, który w większości przeżyłem – objaśniał motywy podjęcia tematu reżyser przedstawienia Lech Raczak.

Teatr Modrzejewskiej w Legnicy
Hala na Jagiellońskiej
PLAC WOLNOŚCI
Scenariusz inspirowany powieścią Antonia Tabucchiego „Piazza Italia”

reżyseria - Lech Raczak
scenografia - Bohdan Cieślak, Piotr Tetlak
kostiumy - Małgorzata Bulanda
muzyka - Lech Jankowski
muzycy występujący w spektaklu: Cyprian Komza – kontrabas, Robert Kamalski – saksofon, Łukasz Matuszyk – akordeon, Amadeusz Naczyński - instrumenty perkusyjne

Grają:
Katarzyna Dworak- Maria (córka), siłaczka, Zuza Motorniuk –  chłopiec, Magda Skiba – dziewczynka, Anita Poddębniak - towarzyszka w lisach, Małgorzata Urbańska - matka, rzecznik nowych czasów, Ewa Galusińska - Anna (córka), nieznajoma, Daria Anfelli - Pantera-Ariel, Przemysław Bluszcz - Franciszek (syn), ubek, Stalin, milicjant , Bogdan Grzeszczak - dr Speranza, generał, biskup, towarzysz, szef, Tomasz Radawiec - Ignac-Ariel, pacjent z manią proroka, Tadeusz Ratuszniak - Stanisław (syn), milicjant, Paweł Wolak - dyrektor cyrku, ksiądz Wacław, Lech Wołczyk - ojciec, cyrkowiec, żołnierz, strażnik, konferansjer, motocyklista, poeta, Paweł Palcat - Piotr, żołnierz, iluzjonista, robotnik, Tomasz Sobczak - cyrkowiec, oficer, płk Krzyżaniak, reporter, lekarz, Rafał Cieluch - syn towarzyszki.

***********************************************************

Polskie Wydawnictwo Audiowizualne zostało powołane przez Ministra Kultury we wrześniu 2005 r. Podstawowym zadaniem tej instytucji jest profesjonalna rejestracja najważniejszych wydarzeń artystycznych w kraju - głównie przedsięwzięć muzycznych, teatralnych i operowych, ale również plastycznych i literackich oraz ich rozpowszechnianie w mediach publicznych i prywatnych, polskich i zagranicznych.